Wat betekent “99% puur” bij supplementen? Zuiverheid, assay en ingrediëntspecificaties uitgelegd

“99% puur.”

“Hoge zuiverheid.”

“Gestandaardiseerd.”

“98% assay.”

Getallen en technische termen kunnen een ingrediënt nauwkeurig, gecontroleerd en premium laten klinken.

Soms geven ze daadwerkelijk nuttige technische informatie.

Maar een percentage op zichzelf vertelt zelden het volledige verhaal.

Voordat een getal zoals 99% echt betekenis krijgt, moeten verschillende vragen worden beantwoord.

Waar verwijst dat percentage precies naar?

Met welke analysemethode is het bepaald?

Op welke berekeningsbasis wordt het resultaat uitgedrukt?

Is het een specificatielimiet of een werkelijk batchresultaat?

En welke conclusies ondersteunt het getal juist niet?

Een hoge assay- of zuiverheidswaarde kan een belangrijke eigenschap van een grondstof beschrijven.

Maar het bewijst niet automatisch de identiteit van iedere component, de afwezigheid van iedere contaminant, de veiligheid van het eindproduct, de hoeveelheid die op het consumentenetiket hoort te staan of de totale kwaliteit van het supplement.

Een betere regel is:

Begrijp het materiaal. Begrijp de meting. Beoordeel daarna het percentage.

“99% puur” klinkt vollediger dan het is

Een uitspraak zoals:

99% PUUR

kan bijna vanzelfsprekend lijken.

Het kan de indruk wekken dat 99% een complete kwaliteitsscore is.

Technisch gezien heeft een percentage echter zowel een duidelijk omschreven onderwerp als een duidelijk omschreven meting nodig.

Het getal kan bijvoorbeeld verwijzen naar één chemische stof, een specifieke component, een mineraalverbinding, een marker in een complexe preparation, eiwitgehalte, droge stof of iets anders.

Het kan een assay-resultaat zijn.

Het kan een specificatiecriterium zijn.

Het kan een concentratie beschrijven.

Het kan een gedefinieerde component binnen een gestandaardiseerde preparation aangeven.

Ook kan het resultaat op een specifieke analytische basis zijn berekend, bijvoorbeeld op het materiaal zoals ontvangen of na correctie voor vocht.

Zonder die context kan een indrukwekkend getal meer zekerheid uitstralen dan het onderliggende bewijs daadwerkelijk biedt.

Daarom mogen zuiverheid, assay, gehalte, concentratie en standaardisatie niet automatisch als synoniemen worden behandeld.

Zuiverheid is geen universele maat voor supplementkwaliteit

Het woord zuiverheid heeft legitieme technische toepassingen.

Maar de EU-wetgeving kent geen universeel zuiverheidspercentage waarmee ieder type supplementingrediënt kan worden gerangschikt.

Richtlijn 2002/46/EG laat goed zien hoe beperkter het juridische gebruik van het begrip is.

Voor vitaminen en mineralen die binnen het geharmoniseerde supplementenkader vallen, mogen alleen toegestane vormen worden gebruikt en behandelt artikel 4 de zuiverheidscriteria voor die in de bijlagen opgenomen stoffen. Waar reeds EU-zuiverheidscriteria voor levensmiddelen bestaan, gelden die; waar zulke criteria nog niet op EU-niveau zijn vastgesteld, voorziet de Richtlijn binnen het harmonisatiekader in algemeen aanvaarde criteria van internationale instanties en laat zij binnen dat kader ruimte voor relevante nationale regels.

Dat betekent niet dat ieder eiwit, botanisch preparaat, aminozuur, peptide of ander supplementingrediënt één vergelijkbare juridische “zuiverheidsscore” heeft.

Verschillende materialen vragen om verschillende vormen van karakterisering.

De consumentvriendelijke regel is:

Zuiverheid kan binnen een duidelijk gedefinieerde technische specificatie een precieze betekenis hebben. Het woord alleen is geen universeel kwaliteitscijfer voor supplementen.

Wat is een assay?

Binnen analytische kwaliteitscontrole wordt een assay gebruikt om een duidelijk gedefinieerde analyte, component of stof kwantitatief te bepalen volgens een gespecificeerde analysemethode.

Twee dingen zijn daarbij essentieel:

wat wordt gemeten

en:

hoe wordt het gemeten.

Stel dat een grondstof 1.000 mg weegt.

Dat betekent niet noodzakelijk dat die grondstof 1.000 mg bevat van de component waarin de formulator of consument geïnteresseerd is.

Het materiaal kan een verbinding zijn die de relevante voedingsstof bevat.

Het kan een preparation zijn met een bepaalde component plus andere materialen.

Het kan water bevatten.

Het kan een carrier bevatten.

Of het kan een complex materiaal zijn waarbij één of meerdere specifieke componenten als analytische controlemarkers worden gebruikt.

Een assay kan helpen de gekozen target te kwantificeren.

Maar het resultaat krijgt pas betekenis wanneer duidelijk is welke analyte wordt bepaald, welke methode wordt gebruikt, in welke eenheden wordt gerapporteerd en op welke berekeningsbasis.

De EMA-guidance voor specificaties van kruidengeneesmiddelen biedt een bruikbaar voorbeeld uit een ander gereguleerd domein: een assay kan daar een kwaliteitscontroleparameter zijn en wat kwantitatief wordt bepaald hangt af van het type en de eigenschappen van het kruidenmateriaal.

Dat EMA-kader geldt voor geneesmiddelen, niet voor gewone voedingssupplementen.

De waarde ervan is hier alleen illustratief:

Een assay meet iets dat duidelijk is gedefinieerd. Het is geen universeel synoniem voor totale kwaliteit.

Assay en zuiverheid zijn niet altijd hetzelfde

Stel dat in een technisch document staat:

98,0% target compound.

Dat kan betekenen dat de gekozen analysemethode onder de vastgelegde omstandigheden ongeveer die hoeveelheid van de doelstof heeft gevonden.

Maar dat getal vertelt niet automatisch waar ieder deel van de resterende fractie uit bestaat.

Het bewijst niet automatisch dat zware metalen zijn onderzocht.

Het zegt niets over de microbiologische status tenzij die afzonderlijk is getest.

Het toont niet aan dat iedere mogelijke onzuiverheid is geïdentificeerd.

En het zegt niet dat iedere toekomstige batch exact hetzelfde resultaat zal geven.

Een assay beantwoordt dus de analytische vraag die door die assay is gedefinieerd.

Een bredere zuiverheidsspecificatie kan aanvullende criteria bevatten voor samenstelling, onzuiverheden of andere relevante eigenschappen.

Een nuttig onderscheid is:

Een assay-resultaat kan bijdragen aan de karakterisering van zuiverheid, maar één assay-resultaat beschrijft niet automatisch ieder aspect van zuiverheid.

Identiteit komt vóór het percentage

Voordat je vraagt:

Hoe puur is dit?

komt eerst een fundamentelere vraag:

Wat voor materiaal is dit eigenlijk?

Identiteit en kwantitatief gehalte zijn verschillende analytische vragen.

EFSA's 2024 Novel Food-guidance laat die scheiding binnen zijn eigen regelgevingskader duidelijk zien. Identiteit, samenstellingsgegevens, analysemethoden en specificaties worden behandeld als verschillende maar samenhangende onderdelen van de karakterisering van een materiaal.

Dat betekent niet dat een regulier supplementingrediënt een Novel Food-dossier nodig heeft.

Het overdraagbare principe is beperkter:

Stel eerst vast welk materiaal wordt gekarakteriseerd. Interpreteer daarna hoeveel van een bepaalde component aanwezig is.

Een percentage kan identiteit niet vervangen.

Wat is een ingrediëntspecificatie?

Een specificatie definieert de eigenschappen en acceptatiecriteria waaraan een materiaal geacht wordt te voldoen.

Welke parameters relevant zijn, hangt af van het materiaal.

Dat kunnen bijvoorbeeld criteria zijn voor identiteit, assay of gehalte, vocht, fysieke eigenschappen, microbiologische parameters, bepaalde contaminanten of andere relevante kenmerken.

Binnen het specifieke Novel Food-toelatingskader beschrijft EFSA specificaties als chemische, fysisch-chemische, nutritionele en microbiologische parameters met numerieke ranges of limieten, geselecteerd op basis van de identiteit, samenstelling en veiligheidsaspecten van het betreffende novel food.

Dat is geen verplicht sjabloon voor ieder regulier supplementingrediënt.

Maar het onderliggende kwaliteitsprincipe is bruikbaar:

Een specificatie definieert waaraan een aanvaardbaar materiaal geacht wordt te voldoen.

Het is meer dan een marketingomschrijving.

Specificatie en COA zijn niet hetzelfde

Dit sluit direct aan op COA vs. laboratoriumrapport vs. certificering: wat is het verschil?

Stel dat een specificatie zegt:

Assay: 98,0–102,0%

en een COA van een specifieke batch vermeldt:

Resultaat: 99,4%.

Die getallen hebben verschillende functies.

De specificatie geeft de acceptatierange.

Het batchresultaat vertelt wat voor die specifieke sample of batch is gerapporteerd binnen de scope van dat document.

Een resultaat wordt dus veel beter interpreteerbaar wanneer bekend is tegen welke criteria het wordt beoordeeld.

Het onderscheid is:

Specificatie: waaraan moet het materiaal voldoen?

COA-resultaat: wat is voor deze batch gerapporteerd?

Het ene document mag niet stilzwijgend voor het andere worden aangezien.

Een percentage heeft een meetbasis nodig

Twee documenten kunnen allebei melden:

99,0%

en toch niet noodzakelijk hetzelfde betekenen.

Analytische waarden kunnen op verschillende bases worden uitgedrukt.

Afhankelijk van materiaal en methode kan een resultaat betrekking hebben op het materiaal zoals ontvangen, op dry basis, op anhydrous basis, op een specifieke marker of op een andere vastgelegde berekeningsbasis.

Het technische document moet duidelijk maken wat het getal precies betekent.

Stel dat leverancier A een component op as-received basis rapporteert en leverancier B na vochtcorrectie.

Wanneer die percentages zonder rekening te houden met de verschillende basis naast elkaar worden gezet, kan een misleidende vergelijking ontstaan.

Daarom:

Vergelijk twee percentages pas wanneer duidelijk is dat ze dezelfde parameter op een vergelijkbare analytische basis beschrijven.

Waarom vocht invloed kan hebben op hoe een percentage eruitziet

Vocht is een eenvoudig voorbeeld.

Wanneer een materiaal water bevat, telt dat water mee in de totale massa wanneer het resultaat wordt uitgedrukt op het materiaal zoals ontvangen.

Wanneer hetzelfde bestanddeel na correctie naar een droge basis wordt berekend, kan het gerapporteerde percentage hoger lijken.

De doelstof is niet plots “zuiverder” geworden.

De berekeningsbasis is veranderd.

De exacte interpretatie hangt af van de relevante specificatie en analysemethode.

Daarom moet een percentage zoals:

99%

niet los worden gezien van de basis waarop het is berekend.

Grondstofhoeveelheid, componentgehalte en consumentendeclaratie zijn verschillende informatielagen

Dit onderscheid is bijzonder belangrijk bij formulering.

Stel dat in een formule:

500 mg van een bepaalde grondstof

wordt gebruikt.

Dat betekent niet automatisch dat op het consumentenetiket:

500 mg van de doelvoedingsstof of component

moet staan.

Een grondstof kan slechts een bepaald aandeel van die doelstof bevatten.

De relatie kan afhangen van chemische vorm, samenstelling, assay, concentratie, vocht, carriers of andere eigenschappen uit de specificatie.

EU-wetgeving voor voedingssupplementen kent daarnaast een afzonderlijke consumentendeclaratie. Artikel 8 vereist dat de hoeveelheden van relevante voedingsstoffen of andere stoffen numeriek per aanbevolen dagelijkse portie worden aangegeven. Artikel 9 bepaalt dat de gedeclareerde waarden gemiddelde waarden zijn die zijn gebaseerd op de analyse van het product door de fabrikant.

Die juridische eis betekent niet dat iedere gedeclareerde waarde rechtstreeks van een grondstof-COA moet worden overgenomen en evenmin dat iedere productiebatch verplicht onafhankelijk moet worden getest.

Het belangrijke onderscheid is:

grondstofinput, componentgehalte en consumentendeclaratie zijn afzonderlijke informatielagen waarvan de relatie correct moet worden vastgesteld.

Voor de etiketzijde: Hoe lees je een supplementetiket? Ingrediënten, dagelijkse dosering en NRV uitgelegd.

Voor de formulatiekant: Hoe wordt een supplementformule opgebouwd? Ingrediënten, doseringen en doel uitgelegd.

Waarom formulators assay-informatie nodig kunnen hebben

Assay- of concentratiegegevens kunnen belangrijk zijn wanneer moet worden bepaald hoeveel grondstof nodig is om een bepaald formulatiedoel te bereiken.

Neem een bewust vereenvoudigd voorbeeld.

Een preparation weegt:

500 mg

en de relevante specificatie definieert een bepaalde component als:

80% volgens de vermelde analytische basis.

Een formulator mag dan niet automatisch doen alsof de volledige 500 mg uit die doelcomponent bestaat.

Maar een consument of formulator mag evenmin blind:

500 × 80%

toepassen zonder eerst te controleren wat die 80% precies voorstelt.

Je moet eerst weten of het een minimumspecificatie, range, nominale concentratie of werkelijk batchresultaat is; welke analytische basis geldt; of andere componenten onderdeel zijn van de preparation; en hoe de relevante eindproductdeclaratie moet worden vastgesteld.

Het bruikbare principe is dus:

Begrijp de specificatie voordat je een grondstofhoeveelheid omzet naar een hoeveelheid van een bepaalde component.

Dit onderscheid zit al in de interne packaging-validationarchitectuur van Primal Wolf. Raw-material quantities en assay/purity-informatie worden als afzonderlijke velden beheerd en het systeem waarschuwt expliciet dat raw-material quantities niet met consumer declarations mogen worden verward.

Betekent een hogere assay automatisch betere kwaliteit?

Nee.

Een hogere assay kan relevant zijn wanneer twee werkelijk vergelijkbare materialen voor dezelfde bedoelde specificatie worden beoordeeld.

Maar:

een hoger getal betekent niet automatisch een beter ingrediënt.

Verschillende materialen kunnen met verschillende samenstellingen zijn ontworpen.

Een sterk geconcentreerde enkele stof is niet noodzakelijk vergelijkbaar met een complexe preparation.

Een botanisch ingrediënt kan ontworpen zijn rond een bepaald compositional profile in plaats van rond het maximaliseren van één component.

Een bepaalde mineraalbron kan worden gekozen vanwege chemische vorm en rol in de formule, niet omdat die op een ongerelateerde basis het hoogste percentage oplevert.

De juiste kwaliteitsvraag is:

Voldoet het materiaal aan de passende specificatie voor wat het bedoeld is te zijn?

Kwaliteit betekent niet simpelweg dat één getal maximaal moet zijn.

Zuiverheid is niet hetzelfde als contaminantonderzoek

Dit onderscheid is essentieel.

Een hoog gehalte van de gewenste stof laat vragen over ongewenste stoffen niet verdwijnen.

Afhankelijk van het ingrediënt, de herkomst, het productieproces en het risicoprofiel kunnen afzonderlijke controles relevant zijn voor bijvoorbeeld zware metalen, microbiologische gevaren, mycotoxinen, pesticideresiduen of procesgerelateerde contaminanten.

Binnen het Novel Food-kader behandelt EFSA relevante onzuiverheden, residuen en chemische en microbiologische contaminanten expliciet als afzonderlijke compositional considerations die worden gekozen op basis van bron en productieproces.

Ook de EU-contaminantenwetgeving staat los van de assay van een ingrediënt. Verordening (EU) 2023/915 stelt maximumgehalten vast voor specifieke contaminanten in levensmiddelen en bevat voor bepaalde contaminanten specifieke bepalingen die voedingssupplementen raken.

Daarom:

Een assay- of zuiverheidspercentage is geen vervanging voor passende contaminantencontrole.

“99% puur” betekent niet “99% veilig”

Veiligheid wordt niet berekend door een assay van 100% af te trekken.

Een legitieme assay van 99% betekent niet:

99% veilig.

De resterende fractie kan bestaan uit verwachte en gecontroleerde bestanddelen.

Of voor bepaalde onzuiverheden kunnen limieten gelden.

Belangrijker is dat veiligheid afhankelijk is van meer dan één samenstellingspercentage.

Afhankelijk van de stof en het product kunnen bijvoorbeeld identiteit, toegestaan gebruik, dosering, samenstelling, relevante onzuiverheden, contaminanten, microbiologische kwaliteit, allergenen, productieomstandigheden en de uiteindelijke formule relevant zijn.

Daarom:

bewijs over samenstelling en veiligheidsbeoordeling hangen samen, maar zijn niet hetzelfde.

Een percentage mag niet in een algemene veiligheidsscore worden veranderd.

Zware metalen en microbiologie beantwoorden verschillende vragen

Stel dat een laboratorium lood meet.

Het resultaat levert bewijs over lood binnen de scope van die specifieke analyse.

Het levert niet automatisch een resultaat voor cadmium, kwik, arseen, Salmonella, gisten en schimmels of iedere andere mogelijke parameter.

Elke analyse heeft zijn eigen scope.

Dat is hetzelfde bewijsprincipe als in Wat betekent “onafhankelijk getest” bij een supplement?.

Testen is belangrijk.

Maar wat daadwerkelijk is getest is minstens zo belangrijk.

Een analyserapport voor bepaalde contaminanten mag daarom niet worden samengevat als:

“op alles getest.”

Hetzelfde onderscheid bestaat in het interne kwaliteitssysteem van Primal Wolf. Laboratoriumverificatie kan als supporting evidence worden geregistreerd zonder automatisch als volledige bron voor alle consumer-label values te gelden.

Eén batch is niet hetzelfde als batch-to-batch consistency

Een goed analyseresultaat van één batch is nuttig bewijs over die batch.

Het bewijst niet automatisch langdurige productieconsistentie.

Specificaties en batchresultaten beantwoorden aan elkaar gerelateerde maar verschillende vragen.

Een specificatie definieert de gewenste of geaccepteerde grenzen.

Batchanalyse laat zien of een specifieke productielot aan de onderzochte parameters voldeed.

Herhaalde productiedata kunnen vervolgens bewijs leveren voor consistentie over tijd.

EFSA's Novel Food-guidance geeft hiervan een streng voorbeeld. Binnen dat toelatingsproces wordt compositional variability beoordeeld met meerdere representatieve onafhankelijk geproduceerde batches; de guidance vraagt in het algemeen om ten minste vijf representatieve batches, tenzij een ander aantal is gemotiveerd of specifiek vereist.

Die vijf-batches-eis geldt specifiek voor het Novel Food-dossierkader en mag niet als algemene wettelijke eis voor ieder normaal supplementingrediënt worden gepresenteerd.

Het bredere principe is:

Eén batchresultaat beschrijft één batch. Herhaalbare consistentie aantonen vraagt om bredere productiegegevens.

Wat betekent “gestandaardiseerd”?

Gestandaardiseerd is nog een term die context nodig heeft.

Er is geen reden om aan te nemen dat ieder gebruik van het woord in supplementmarketing één universele analytische of juridische betekenis heeft.

Een nuttige technische illustratie komt uit het EMA-kader voor kruidengeneesmiddelen.

Daar worden gestandaardiseerde kruidenpreparaten afgestemd op een bepaald gehalte van één of meer bestanddelen met bekende therapeutische activiteit, terwijl andere categorieën met vastgelegde ranges of analytische markers werken binnen het betreffende geneesmiddelenkader.

Dit zijn definities uit geneesmiddelenregelgeving, geen algemene EU-definities voor voedingssupplementen.

Ze mogen dus niet rechtstreeks worden overgenomen in supplementmarketing.

De overdraagbare analytische les is:

Wanneer een materiaal als gestandaardiseerd wordt omschreven, vraag waarop precies wordt gestandaardiseerd, naar welk gehalte of welke range en volgens welke specificatie.

En houd twee andere verschillen helder:

gestandaardiseerd betekent niet automatisch puur;

gestandaardiseerd betekent niet automatisch klinisch superieur.

En wat betekent “potency”?

Het woord potency kan nog minder precies zijn.

Afhankelijk van de context kan het worden gebruikt om sterkte, hoeveelheid, concentratie of een algemeen gevoel van “kracht” te suggereren.

Dat maakt het geen universeel analytisch synoniem voor assay.

Wanneer de term in een technisch document staat, is de vraag:

Wat betekent potency in dit specifieke document?

Welke analyte of eigenschap wordt gemeten?

In welke eenheid?

Tegen welke acceptatiecriteria?

Voor evidence-led communicatie zijn specifiekere termen zoals assay, gehalte, concentratie of gedeclareerde hoeveelheid meestal informatiever wanneer dat daadwerkelijk wordt bedoeld.

Waarom analysemethoden ertoe doen

Een resultaat is niet alleen:

99,2%.

Het is:

99,2% volgens een bepaalde analysemethode en berekeningsbasis.

Verschillende analytische vragen vragen om verschillende methoden.

Identiteit kan één type analytische aanpak vereisen.

Kwantitatieve assay een andere.

Trace contaminants vragen om methoden die zeer lage concentraties kunnen meten.

Microbiologische parameters vereisen volledig andere procedures.

Binnen het Novel Food-kader verwacht EFSA dat analysemethoden worden geïdentificeerd en dat hun geschiktheid wordt beschreven, inclusief aspecten zoals detection limits en quantification limits waar relevant.

Consumenten hoeven geen analytisch chemicus te worden.

Het belangrijke principe is:

Een precies getal is alleen interpreteerbaar in relatie tot de meting die het heeft geproduceerd.

Garandeert een specificatie dat iedere batch eraan voldoet?

Nee.

Een specificatie zegt waaraan een materiaal binnen het relevante kwaliteitssysteem geacht wordt te voldoen.

Het is geen bewijs dat iedere geproduceerde batch daadwerkelijk voldeed.

Voor conclusies over een specifieke batch is batch-level evidence nodig.

Een specificatie kan bijvoorbeeld zeggen:

Vocht: maximaal X%.

Een batch-COA kan vervolgens rapporteren:

Vocht: Y%.

Het eerste is het acceptatiecriterium.

Het tweede is een gerapporteerd batchresultaat.

Een supplier specification, supplier COA en onafhankelijk finished-product laboratory result kunnen allemaal waardevol zijn.

Het zijn geen onderling uitwisselbare bewijssoorten.

Wat vereist een consumentgerichte claim zoals “99% puur”?

Een claim zoals:

99% puur

is vrijwillige consumentgerichte voedselinformatie.

Daarom kan zij niet alleen als decoratieve marketing worden behandeld.

Volgens Verordening (EU) 1169/2011 mag voedselinformatie de consument niet misleiden over onder meer identiteit, eigenschappen, samenstelling en hoeveelheid. Vrijwillige voedselinformatie mag niet misleidend zijn, niet dubbelzinnig of verwarrend zijn en moet waar passend op relevante wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd.

Voor een zuiverheidspercentage moet een verantwoorde substantiatiecheck daarom vaststellen waar het percentage precies naar verwijst, voor welk materiaal het geldt, welke analysemethode en berekeningsbasis het ondersteunen, of het een specificatie of werkelijk resultaat betreft, of het nog representatief is voor het materiaal dat wordt verkocht en of de omringende presentatie de consument niet méér laat afleiden dan het bewijs ondersteunt.

Een analytisch onderbouwde assay van een grondstof mag bijvoorbeeld niet stilzwijgend veranderen in de boodschap dat:

  • het volledige eindproduct 99% puur is;
  • iedere contaminant afwezig is;
  • het product veiliger is dan concurrerende producten;
  • of het supplement klinisch superieur is.

Dat zijn aanvullende uitspraken die hun eigen onderbouwing nodig hebben.

Een praktische ingrediëntspecificatie-check met acht vragen

1. Welk materiaal wordt beschreven?

Gaat het om een grondstof, preparation, specifieke component of het uiteindelijke supplement?

2. Wat meet het percentage precies?

Bepaal de analyte of target constituent en kijk niet alleen naar het headline-getal.

3. Is het een assay, zuiverheidswaarde, concentratie of gestandaardiseerde component?

Behandel die begrippen niet automatisch als hetzelfde.

4. Welke analytische basis wordt gebruikt?

Is het as received, dry basis, anhydrous basis of een andere gedefinieerde basis?

5. Wat vereist de specificatie?

Is er een minimum, maximum of acceptatierange waarmee het resultaat wordt vergeleken?

6. Gaat het bewijs over de grondstof of het eindproduct?

Bewijs van het ene niveau mag niet automatisch naar het andere worden overgezet.

7. Wat is verder daadwerkelijk getest?

Een assay- of zuiverheidsresultaat vertelt niet automatisch welke contaminanten of microbiologische parameters zijn onderzocht.

8. Wat vertegenwoordigt het bewijs?

Maak onderscheid tussen een supplier specification, één batch-COA, herhaalde batchdata, finished-product test en onafhankelijk laboratoriumbewijs.

Het doel is niet consumenten in kwaliteitscontrolechemici te veranderen.

Het doel is te voorkomen dat één indrukwekkend getal verschillende afzonderlijke vragen vervangt.

Hoe Primal Wolf omgaat met informatie over zuiverheid, assay en specificaties

Binnen de Brand DNA van Primal Wolf geldt het principe:

Transparency over hype.

De interne benadering is om uit te leggen wat daadwerkelijk in een formule zit en wat kan worden onderbouwd, terwijl borrowed hype, vage superioriteit en claims die niet kunnen worden bewezen worden vermeden.

Toegepast op assay- en zuiverheidsinformatie betekent dit dat kwaliteit niet mag worden gereduceerd tot:

99% PUUR

zonder dat we kunnen uitleggen wat dat percentage precies voorstelt.

Een supplier specification moet herkenbaar blijven als bewijs uit een supplierspecificatie.

Een batch-COA moet herkenbaar blijven als batch-specifiek bewijs.

Een onafhankelijk laboratoriumresultaat moet herkenbaar blijven als onafhankelijk testbewijs.

En consumentgedeclareerde hoeveelheden mogen niet stilzwijgend worden verward met hoeveelheden van ingekochte of gebruikte grondstoffen.

Die scheiding bestaat al in de eigen documentworkflow van Primal Wolf.

De packaging-workflow vraagt afzonderlijk om een final supplier product specification, formula/composition sheet, relevante raw-material of finished-product COA's en nutrition/active calculations of test results.

Ook in het validation system worden raw-material quantities en assay/purity information afzonderlijk beheerd.

Dat leidt tot een nuttige communicatieregel:

Voeg verschillende bewijslagen niet samen tot één indrukwekkend getal.

Een getal is pas nuttig wanneer je weet wat het voorstelt

Percentages kunnen waardevol zijn.

Ze kunnen helpen een grondstof te karakteriseren.

Ze kunnen acceptatiecriteria helpen definiëren.

Ze kunnen worden gebruikt bij formulering.

Ze kunnen helpen bepalen of een geteste batch binnen de specificatie valt.

En wanneer ze goed worden uitgelegd, kunnen ze consumenten helpen begrijpen wat ze kopen.

Maar een getal zoals:

99%

beantwoordt op zichzelf geen vragen over identiteit, contaminanten, testomvang, batchconsistentie, consumentendeclaratie, biobeschikbaarheid, werkzaamheid of veiligheid.

Voor die vragen is afzonderlijk bewijs nodig.

De betere volgorde is:

Welk materiaal is dit?

Wat wordt gemeten?

Hoe wordt het gemeten?

Welke specificatie geldt?

Welke batch of welk materiaal beschrijft het resultaat?

En welke conclusie ondersteunt het getal werkelijk?

Want numerieke precisie is pas waardevol wanneer de betekenis achter het getal even precies is.

Begrijp het materiaal. Begrijp de meting. Beoordeel daarna het percentage.

Bronnen

Terug naar blog