Wat betekent “onafhankelijk getest” bij een supplement?
Share
“Onafhankelijk getest” klinkt geruststellend.
Maar die woorden alleen laten een aantal belangrijke vragen onbeantwoord.
Wie heeft de test uitgevoerd?
Wat is precies getest?
Welk monster is geanalyseerd?
Welke methode is gebruikt?
En hoe breed mag je het resultaat redelijkerwijs interpreteren?
Die verschillen zijn belangrijk, omdat laboratoriumonderzoek geen simpel ja-of-nee-label is.
Een supplement is niet automatisch “volledig getest” omdat er één laboratoriumanalyse bestaat.
Een nuttigere benadering is om te vragen welk bewijs een specifieke test daadwerkelijk levert.
Wat betekent “onafhankelijk getest”?
In gewone communicatie over supplementen verwijst onafhankelijk testen meestal naar analytisch onderzoek dat wordt uitgevoerd door een laboratorium buiten het bedrijf dat het product produceert of verkoopt.
Die scheiding kan waardevol zijn, omdat het analyseresultaat door een andere organisatie wordt geproduceerd en niet uitsluitend een interne uitspraak van het merk is.
Maar de term onafhankelijk getest zegt niets over de volledige omvang van het onderzoek.
Op zichzelf vertelt de term niet wat is getest, welke analysemethode is gebruikt, hoeveel parameters zijn onderzocht, welk monster is ingestuurd, of het relevante onderzoek onder accreditatie viel, of dat er eenmalig, periodiek of per batch wordt getest.
De betere vraag is daarom niet alleen:
Is dit supplement onafhankelijk getest?
Maar:
Wat is getest, op welk monster, door welk laboratorium en wat laat het rapport daadwerkelijk zien?
Een onafhankelijk laboratorium en een geaccrediteerd laboratorium zijn niet hetzelfde
Deze termen beantwoorden verschillende vragen.
Een onafhankelijk laboratorium beschrijft de relatie tussen het laboratorium en het bedrijf waarvan het product wordt onderzocht.
Laboratoriumaccreditatie gaat over aangetoonde competentie voor bepaalde test- of kalibratieactiviteiten.
ISO/IEC 17025 is de internationale norm voor test- en kalibratielaboratoria. De norm bevat eisen op het gebied van competentie, onpartijdigheid en consistente werking van laboratoria.
Dat betekent niet dat iedere mogelijke analyse die door een laboratorium wordt uitgevoerd automatisch op dezelfde manier moet worden geïnterpreteerd.
Analyses worden uitgevoerd volgens specifieke procedures en methoden, en laboratoriumcompetentie moet worden begrepen in relatie tot het relevante onderzoek.
Daarom is het nuttiger om te vragen:
Welke analyse is uitgevoerd en welke accreditatie-informatie is op dat onderzoek van toepassing?
dan alleen:
Heeft het laboratorium een accreditatielogo?
Een supplement is niet simpelweg “getest” of “niet getest”
Stel dat een poeder is geanalyseerd op lood.
Dan geeft die analyse informatie over lood in het onderzochte monster.
Dat zegt niet automatisch iets over Salmonella, magnesiumgehalte, residuen van bestrijdingsmiddelen, botanische identiteit of andere mogelijke parameters.
Iedere analyse beantwoordt een specifieke vraag.
Dat is een van de belangrijkste principes bij het lezen van kwaliteitsinformatie over supplementen:
“Getest” wordt pas informatief wanneer je weet waarop is getest.
Het ene laboratoriumrapport kan één analytische parameter bevatten.
Een ander rapport kan meerdere microbiologische, chemische en samenstellingsanalyses bevatten.
Beide zijn vormen van laboratoriumonderzoek.
Maar ze leveren niet dezelfde hoeveelheid of hetzelfde type informatie.
Waarop kan een supplement worden getest?
Welke analyses passend zijn, hangt af van het product, de ingrediënten, de productspecificatie, het productieproces en de eigenschappen of risico’s die worden beoordeeld.
Laboratoriumonderzoek kan bijvoorbeeld betrekking hebben op microbiologie, contaminanten, het gehalte aan nutriënten of actieve bestanddelen, identiteit, zuiverheid, vochtgehalte of andere productspecificaties.
Die categorieën beantwoorden verschillende vragen.
Een microbiologische analyse kan gericht zijn op bepaalde micro-organismen of microbiële aantallen.
Een contaminantenanalyse kan stoffen meten zoals lood, cadmium, kwik of arseen.
Een samenstellingsanalyse kan de hoeveelheid van een mineraal, vitamine of andere component bepalen.
Een fysische of chemische analyse kan bijvoorbeeld het vochtgehalte meten.
Dat één soort analyse is uitgevoerd, betekent niet dat automatisch ook alle andere categorieën zijn onderzocht.
Daarom benoemt transparante communicatie de daadwerkelijk uitgevoerde analyses in plaats van alleen te vertrouwen op de woorden lab tested.
Het monster is belangrijk
Een laboratorium analyseert een monster.
Dat klinkt eenvoudig, maar het is fundamenteel voor het begrijpen van een rapport.
Het resultaat moet daarom worden gelezen in samenhang met de monsteridentificatie, productidentificatie, datums en andere informatie op het document.
Het Eurofins-rapport voor Primal Wolf Electrolyte Powder identificeert bijvoorbeeld het onderzochte Primal Wolf Electrolyte Powder-monster, samen met de klantreferentie en informatie over de monstername.
Het rapport vermeldt ook expliciet dat de analyseresultaten betrekking hebben op het monster zoals dit door het laboratorium is ontvangen.
Dat is geen beperking die uniek is voor dit rapport.
Het illustreert een belangrijk principe:
een testresultaat is bewijs over het materiaal dat daadwerkelijk is geanalyseerd.
Hoe ver je dat resultaat buiten het onderzochte monster kunt toepassen, hangt af van monstername, traceerbaarheid en het kwaliteitssysteem eromheen.
Monster, batch en product zijn verschillende niveaus van bewijs
Een monster kan gekoppeld zijn aan een specifiek product of een specifieke productiebatch.
Maar die koppeling moet worden gedocumenteerd en niet worden aangenomen.
Een resultaat van één ingestuurd monster mag daarom niet automatisch worden omgezet in een bredere uitspraak zoals:
Iedere batch wordt onafhankelijk getest.
Dat is een aparte claim.
Als een merk zegt dat iedere batch wordt getest, moet het een testproces en documentatie hebben die dat voor iedere relevante batch ondersteunen.
Ook bewijst één historisch rapport op zichzelf niet wat er met iedere toekomstige batch zal gebeuren.
Goede transparantie houdt deze verschillende niveaus van bewijs uit elkaar.
Wat test het laboratorium daadwerkelijk?
Een goed rapport helpt je verder te kijken dan de algemene marketingterm.
Het rapport van Primal Wolf Electrolyte Powder bevat bijvoorbeeld microbiologische analyses op E. coli, Salmonella en gisten en schimmels, naast analyses waarbij onder andere magnesium en verschillende metalen zijn onderzocht.
Het rapport bevat daarnaast resultaten voor natrium en verdere metalen.
Dat vertelt veel meer dan alleen de algemene formulering third-party tested.
Je ziet welke parameters daadwerkelijk in het rapport staan.
Even belangrijk is wat je niet mag aannemen.
Als een nutriënt, ingrediëntidentiteit of contaminant niet tussen de uitgevoerde analyses staat, moet dat specifieke rapport niet worden gebruikt als bewijs dat dit daar wel is getest.
Wat vertelt ISO/IEC 17025?
ISO/IEC 17025 bevat internationaal erkende eisen voor competentie, onpartijdigheid en consistente werking van test- en kalibratielaboratoria.
Maar hierbij is taalgebruik belangrijk.
Een laboratorium dat onder ISO/IEC 17025-accreditatie werkt, moet niet zomaar worden omschreven als een “ISO-gecertificeerd laboratorium”.
Certificering en accreditatie zijn verschillende vormen van conformiteitsbeoordeling.
Ook binnen één laboratoriumrapport kan de status van afzonderlijke analyses relevant zijn.
Het rapport van Primal Wolf Electrolyte Powder laat dit concreet zien. Eurofins legt uit dat bepaalde tests met (Q) of (Q#) worden aangeduid als uitgevoerd onder ISO/IEC 17025-accreditatie, terwijl ander onderzoek in hetzelfde rapport anders is gemarkeerd.
Een verwijzing naar accreditatie is dus nuttige informatie.
Maar de beste interpretatie ontstaat door te kijken hoe het rapport die informatie toepast op de daadwerkelijk uitgevoerde analyses.
Is laboratoriumonderzoek hetzelfde als certificering?
Nee.
Testen en certificeren zijn verschillende vormen van conformiteitsbeoordeling.
Bij testen worden één of meer eigenschappen volgens een procedure bepaald. Certificering betreft een afzonderlijk proces waarbij een onafhankelijke instantie schriftelijke zekerheid geeft dat het betreffende product, de dienst of het systeem voldoet aan bepaalde eisen.
Daarom mag een laboratoriumrapport niet automatisch worden omschreven als een productcertificering.
Een Certificate of Analysis, een laboratoriumrapport en een certificeringsdocument kunnen bovendien verschillende oorsprongen en doelen hebben.
Dat verschil verdient meer uitleg dan één alinea.
Daarom behandelen we dit apart in:
COA vs. laboratoriumrapport vs. certificering: wat is het verschil?
Bewijst onafhankelijk testen dat een supplement veilig is?
Niet in onbeperkte zin.
Een specifiek laboratoriumresultaat kan bewijs leveren over de specifieke parameters die in het onderzochte monster zijn geanalyseerd.
Als een monster bijvoorbeeld op geselecteerde zware metalen is getest, geven die resultaten informatie over die geselecteerde metalen binnen de reikwijdte en beperkingen van de analyse.
Ze bewijzen niet dat iedere denkbare chemische, microbiologische, productie-, etiketterings- of regelgevingskwestie is onderzocht.
Een uitspraak als:
“Lab tested, dus volledig veilig.”
gaat daarom te ver.
Volgens de Europese General Food Law blijven levensmiddelenbedrijven verantwoordelijk voor de naleving van de voor hun activiteiten relevante levensmiddelenwetgeving en voor het controleren van die naleving.
Extern laboratoriumonderzoek kan die verantwoordelijkheid ondersteunen; het vervangt haar niet.
Laboratoriumonderzoek is bewijs binnen een breder kwaliteitssysteem.
Het is niet het volledige kwaliteitssysteem.
Waar moet je op letten in een laboratoriumrapport?
- Product- of monsteridentificatie: op welk materiaal heeft het rapport werkelijk betrekking?
- Batch- of lotinformatie, indien van toepassing: is het monster aantoonbaar gekoppeld aan een specifieke productiebatch?
- Datums: wanneer is het monster ontvangen, onderzocht en gerapporteerd?
- Parameters: waarop is daadwerkelijk getest?
- Resultaten en eenheden: wat betekenen de gerapporteerde cijfers of termen zoals “niet aangetoond”?
- Analysemethoden: welke methode is voor iedere analyse gebruikt?
- Laboratoriumidentiteit: wie heeft het analytische werk uitgevoerd?
- Accreditatie-informatie: wat zegt het rapport over de status van de relevante analyses?
- Limieten of specificaties: maak onderscheid tussen het gemeten resultaat en een afzonderlijke specificatie, referentie- of etiketteringswaarde.
- Toelichting en beperkingen: lees ook de verklarende tekst, niet alleen de resultatentabel.
Je hoeft geen laboratoriumspecialist te zijn om deze vragen te stellen.
Ze helpen simpelweg om te begrijpen welk bewijs het document werkelijk bevat.
Wat bewijst “onafhankelijk getest” niet automatisch?
De term bewijst op zichzelf niet dat iedere batch is getest.
Hij bewijst niet dat ieder ingrediënt afzonderlijk op identiteit is gecontroleerd.
Hij laat niet zien dat iedere mogelijke contaminant is onderzocht.
Hij bewijst niet dat iedere waarde op het consumentenetiket analytisch is bevestigd.
Hij betekent niet dat iedere analysemethode dezelfde accreditatiestatus heeft.
En hij garandeert niet dat iedere toekomstige productie exact hetzelfde resultaat zal opleveren.
Voor zulke conclusies is afzonderlijk ondersteunend bewijs nodig.
Dat is het verschil tussen transparantie op basis van bewijs en een kwaliteitsterm die alleen als decoratie wordt gebruikt.
Hoe Primal Wolf naar laboratoriumtransparantie kijkt
In het interne Brand DNA van Primal Wolf staat een eenvoudig principe centraal:
Transparency over hype.
De vastgelegde aanpak is om uit te leggen wat daadwerkelijk wordt ondersteund en vage superioriteitsclaims of beweringen die niet bewezen kunnen worden te vermijden.
Dat principe is juist bij laboratoriumonderzoek belangrijk.
Het Eurofins-rapport voor Electrolyte Powder laat meer zien dan alleen de naam van een laboratorium.
Het identificeert het monster, de analyses, resultaten, methoden en accreditatiemarkeringen en legt uit dat de analyseresultaten betrekking hebben op het ontvangen monster.
De nuttige boodschap is dus niet:
“Een laboratorium heeft het getest, dus vertrouw alles.”
Maar:
Dit is wat is getest. Dit is het monster waarop het rapport betrekking heeft. Dit zijn de resultaten. En dit is wat het document wel — en niet — aantoont.
Transparantie is nuttiger dan een badge
“Onafhankelijk getest” kan waardevolle informatie zijn.
Maar de waarde komt voort uit het bewijs achter die woorden.
Wie heeft de analyse uitgevoerd?
Wat is gemeten?
Welk monster is onderzocht?
Welke methoden zijn gebruikt?
Welke accreditatie-informatie is van toepassing?
En hoe ver kun je het resultaat redelijkerwijs interpreteren?
Die vragen maken een kwaliteitsverhaal niet zwakker.
Ze maken het geloofwaardiger.
Want transparantie gaat niet om het maken van de grootst mogelijke uitspraak.
Het gaat om het maken van de meest nauwkeurige uitspraak die door het bewijs wordt ondersteund.
Begrijp het bewijs. Begrijp de reikwijdte. Beoordeel daarna de claim.